بسمه تعالی و بذکر ولیه علیه السلام (ابتدای کلاس) در ابتدای نشست همیشگی- آن روز گرفته بود دلم از وقایعی جانسوز که ظهر جمعه گذشت و نیامد آن خورشید (به حال خسته ی من یک غریبه می خندید) در ابتدای نشست همیشگی اینبار بلند ناله زدم :عاقبت نیامد یار! صدای قهقه ی شاعران بی اخلاص و چهره ی خشن شاعر بزرگ کلاس: ـتو باز خل شده ای یا که شعر می گویی؟! میان وهم و خیالت بگو-چه می جویی؟! شدم به رنگ جماعت ولی نخندیدم گمان کنم که معلم -ولی نبخشیدم عروض و قافیه می گفت بهر ما -استاد و (فاعلن فعلن یا که فاعلن... سر داد میان رقص حروف سفید تخته سیاه نیافتم اثری از کشیدن یک آه و غصه از گذر پلک خسته ام جاری... نگاه نیمه ی مبصر: (-تو مشکلی داری؟!) دو قطره اشک جواب همین معما بود دو قطره بود؟که بیشتر-به وسعت یک رود ----------------- (انتهای کلاس) کسی سوال ندارد؟ ز قطعه ی سعدی؟ (بلند ضجه زدم من-نیامدی مهدی...) تعجب از سر و روی کلاس می بارید -چه مرگتان شده آیا که مشکلی دارید؟! کسی سوال ندارد ز قطعه ی بعدی؟ -(فقط بگو که کجا رفته یار من مهدی...) ----------------- (بعد از کلاس) کلاس پر شده از فحش و ناسزا-تحقیر -برو کثیف مزاحم سوی اطاق مدیر...

نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388ساعت 14:42 توسط | |